Susmak Çare Değil Diyen Vefasız

susmak aşkın değildir- diyen sevgili
konuş şimdi kelimelerine ihtiyacım var…”

Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime…
düştükçe uçurum sancıdıkça aşk…

ve aşklaştıkça kalp
daha çok parçalanıyor hayat

yaklaştıkça daha bir özlüyorum
kabul ediyorum galibimsin

ve ben her şeyini savaş alanında bırakan
mağlup bir komutan gibiyim şimdilerde..

tüm zaferlerimi sende yitirmişim
kör bir şahinin gözleriyle yol arıyorum kendime

sana çıkmayacağını bildiğim yolları görmekten korkuyorum belki de kim bilir?..

çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere..
ve ben dönemezken kendime

labirentlerinde kaybolmuşken
sağım sen solum sen yolum sen yönüm sen olmuşken

senden gayrısına yokyokluğuna râm olmuşken

susma ömrüm!...
yol kesil cehenneme...

keskin bir virajsın içimde bir türlü alamadığım..

ne zaman geçmeye kalksam senden
ya bir uçurum boşluğu ya bir şarampol oluyor sonum..

uzanan elleri tutmuyorum..
yüreğime taktığın alyans tutuyor içimi
içini bırakmıyorum..

dul bir hasrete yâd/igar kalıyorum ötelerde
Yar dediğimi ağyar yaban dediğimi yar sanıyorlar..

Sancılanıyorum sessizliğine
Tam vakti;

susturucu takılmışken yüreğime
haykıramazken

her kurşun içimi parçalarken
infilak ederken isyanlarım sensizliğe

ve akarken gözümden ırmak ırmak

susma ömrüm!...
ateş kesil cehenneme...

tüm piyonlarım tükendi.
Elimde bir şah…

nereye koysam kendine mat çekiyor..
Cemreler ihanet ediyor adına

Aslı hükümsüz..
kendini bile ısıtmıyor..

adım lâl kalıyor zemheri ayazlarına..
d-üşüyorum..
muhaciri değilim gayrı bu Arafın..

ne cennet kokabiliyorum ne cehennem yanabiliyorum..
kendimsiz bir kent kuruyorum yokluğunun sokağına..

baykuşlara sakinlik yapıyor kentimin ıssızlığı…
sesine parazit yapan bir sesle yıkılıyorum

uğraşma aşk..!
kal(n)dıramazsın;

kumdan kaleler gibi bir rüzgarlık değil bir cümlelik yıkımlarım..
bilmem ki hangi rihter ölçer sarsıntılarımı..

artçı sellere verirken sitemimi
sana “sus”arken
ölüme “su”sarken

müptelâsıyken kahramanı bıçaklanmış masalların
aşk için aşıkları ezip geçmişken

susma ömrüm!...
şehâdet getir cinnetime...

öznesi sen olan bir ömre verdim adını
ki ölüm yar olana kadar tek yar dediğim ol diye..

sana geldim ölüme yar etme diye.
Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin..

Biliyorum aldırmıyorsun
Dönmeyeyim istiyorsun sultanlığına

Ve aslında aşk’tan korkuyorsun
Zulmetin sırtımda yama olurken yar’alarıma

Hani olur da geldiğimde bir gün
kapanacaksa yüzüme şehrinin kapıları

her lisanı lâl bırakan bakışlarım anlamını yitirecekse eğer
ve el elini tutacaksa ellerin

Elimde değil yanacağım


O vakit gülüp geçeceksen yangınlarıma
Sarmayacaksan

Benimle kınanıp benimle yanmayacaksan
Cennetten kovulmayı göze almayacaksan

Bir sözüne çölde vaha gibi susarken
öyle umarsız susacaksan…

sen de sus ömrüm!...
Sus!..
Sus Ki Ölüm Bana Yar
Ben ölüme yar olayım
Sen Toprak Kesil Cesedime...!!!!!
                                                       yazan: c.icøz

Ben ateş oldum, su ol dedım sana
Sen körük oldun
Ben çöl oldum, yağmur ol dedim sana
Sen güneş oldun
Ben sana vuruldum, yarim ol dedim kulağına
Sen düşman oldun
Ben yoruldum, gör artık senin için yaptıklarımı dedim sana
Sen kör oldun
Ben yazmaktan yoruldum, anla dedim sana
Sen yazdıklarımı silen oldun
Ben üşüdüm, sarıl dedim boynuma
Sen ortadan kayboldun
Ben senin için yandım kavruldum, vicdanlı ol dedim sana
Sen vefasızlıkla arkadaş oldun
Ben hergece hüzün dolu türküler okudum, dinle dedim sana
Sen sağır oldun
Ben seni kalbime dokudum, bak dedim sana
Sen desenime bile kusur buldun
Ben beni sende buldum, aynam ol dedim sana
Sen kırıldın hemen, paramparça oldun
Ben ben artık yokum kendine iyi bak dedim sana
Sen gitme diye tutturdun
Ben yaptıklarından pişman olma demiştim sana
Ve sen şimdi pişman oldun
Ben son pişmanlıklar fayda etmez dememişmiydim sana
Sen öğren bunuda
Bu da sana acı bir tecrübe olsun...

alinti 

Sitem etmen benim dertli sazıma
Mızrap uymuyorsa telin suçu ne
Gönül Koyman baharıma yazıma
Bülbül duymuyorsa gülün suçu ne


Her gönüle dar ağacı kurulmaz
Sevdanın seline zincir vurulmaz
Acı poyraz deli eser yorulmaz
Yıldız kaymıyorsa yelin suçu ne


Dost mektuba kara yazmış satırı
Gül sineme el batırı batırı
Bi fincan kahvenin kırk yıl hatırı
Gönül saymıyorsa dilin suçu ne


Güllerim har oldu kederde kemde
Dertli Bülbül figan eder demde
Şu dağların karı kaldı didemde
Elem değmiyorsa selin suçu ne


DURAN’ ım der ben derdimi yüzledim
Avcı oldum dağı taşı izledim
Şad olup gülmeyi bende özledim
Felek koymuyorsa benim suçum ne
                                                                         alinti

Elvan Sari

Dün, bir dosttan uzun bir mektup aldım,
Beni anlatmış sana,
Ve sen ona, ve sen ona,
Unuttum artık onu demişsin,
Hem bu sözü gülerek,
Övünç duyup böbürlenerek söylemişsin,
Unutamazsın nokta noktam,
Unutamam, unutamazsın
Çünkü; insan unutmak için önce unutulmak gerek,
Oysa ki sen, oysa ki sen bende esen halâ o eski kavak yelisin,
Unutamazsın,
Kan değil tüküremezsin,
Ruj değil silemezsin,
Dişi dudaklarına dişimle yazdığım
Dört heceli şair adamı unutamazsın...

Unutamazsin unutamazsin
O mavi guluslerimizi Nokta Noktam..
Unutamazsin unutamazsin
O yemyesil duslerimizi Nokta Noktam...

Biz seninle bir kabukta doğmuş,
İki badem içi gibiyiz...
Baharsın kokacaksın,
Güneşsin yakacaksın,
Sabah yatağım kadar rüya dolu,
Sabah yatağım kadar sımsıcaksın,
Unutamazsın nokta noktam...
Unutamam, unutmazsın...
Şimdilik bu kadar,
Gelecek mektupta daha diyeceklerim var.
Üzülme sakın, darılma bana,
İstanbul'un bu sisli ufuklarından,
Binlerce sevgi, binlerce selam sana,
Dedim ya unutamazsın Nokta Noktam...
Unutamam, unutmazsın...

Unutamazsin,unutamazsin
O mavi guluslerimizi,Nokta Noktam...
Unutamazsin,Unutamazsin...
O yemyesil duslerimizi,Nokta Noktam...
Unutamazsin unutamazsin
O mutlu gunlerimizi,Nokta Noktam...
Unutamazsin.unutamazsin
O eski gunlerimizi Nokta Noktam!...

Ahmet Selçuk İlkan

Dönemem o günlere
Ne kadar çok istesemde
Ruhum kırık yüreğim buruk
Gözyaşım hala kurumadı gözlerimde
Ama kalır adın yüreğimde
Bir şarkıda süzülür kirpiklerimden bir kaç damla
Derin bir çekerim
Dalar gözlerim uzaklara
Içimde çırpınır durur kanadı kırık bir serçe
Adı anıdır işte
Kalır anılar içimde
Dönemem
Ne kadar çok özledim oysa denizi
Martılarla konuşmayı her gündoğuşunda
Geceler zindanım şimdi
Susuşta aşk
Siirler hep hüzünden yana
Cümleler ayrılık
Ki dönemem artık
Ama kalır adın yüreğimde
Yüreğim kalır bir kasım vaktinde
Ayrılığın hemen öncesinde..........

Sen artık benim hiçbir şeyimsin Bir zamanlar derdinden başımı taşlara vurduğum Aşkın yok artık Sildim bir kalemde herşeyi Bunun tek sebebi sensin! Hasretin ne kadarda Yakarsa kalbimi Dönme artık bana dönme Çünkü; Sen artık benim hiçbir şeyimsin Sen artık benim hiçbir şeyimsin Eskiden kalbimin tek sahibi Tek eşiydin Yıktın kendi ellerinle Seni taparcasına seven kalbimi Kırdın umutlarımı, hayallerimi Sen yoksun Yok artık kalbimde tek zerre Aşk ateşin Yok artık tek düşüncem Seninle ilgili beynimde, zihnimde Ellerim seni istemiyor Bedenim aramıyor seni Kulaklarım sesini Gözlerim yüzünü istemiyor artık Eskiden gözlerimi her kapatışımda Karşımda istediğim hayalini Şimdi; Sabahlara kadar kursuna diziyorum Seninle ilgili tüm düsüncelerimi Ídam ediyorum her şafak vakti Olmuyor , olmuyor sensiz olmuyor yine de Belki de hiç olmayacak böyle ama Ben seni düşünmemeye çalışıyorum Neden mi? diyorsun Neden mi? Çünkü; DEDİM YA SEN ARTIK BENİM HİÇBİR ŞEYİMSİN                                                                      Mehmet Erkan Selek